باده علوی مدرس برنامهریزی و عملگراییست. میخواست وبیناری برگزار کند و برایش دنبال عنوان مناسب میگشت.
برنامهریزی از آن کارهاست که یا از انجامش فراری هستیم یا شاکی و ناامید که چرا درست و حسابی نمیتوانیم از پسش برآییم. اگر اهل کمالگرایی باشیم و کمی هم ژن اهمالکاری داشته باشیم، همیشه نصف بیشتر برنامههایمان تیکنخورده باقی میماند و اعتمادبهنفسمان به لجن کشیده میشود. حالا ما با همهی این پیشینه میخواهیم وبیناری شرکت کنیم که بفهمیم اشکال کارمان کجاست. اگر عنوان سهل و سادهای نداشته باشد عمرن بتواند ما را برای نشستن پای وبینار راغب کند. پس بهتر بود دنبال عنوانی ساده میگشتیم که شکل تازهای از عملگرایی و برنامهریزی را نشانمان بدهد تا بتوانیم کمی با آن دوست شویم و کمکم عصای دستمان شود.
از شما چه پنهان تقرین شش ماهی میشود در یک گروه برنامهریزی عضو هستم و آخر هفته طی یک جلسهی حضوری بازخورد میدهیم که چه کردهایم. اگر فلان کار را انجام ندادهایم دلیلش چه بوده، تقریبن این کار برایمان دیگر مثل قبل جانفرسا نیست. از خوش روزگار باده خانوم هم در این گروه عضو هستند و نکتههایشان خیلی کارگشاست. حالا مثل قبل برنامههایمان نصفه نمیماند یا بیش از توانمان کار سر خودمان نمیریزیم.
اگر کاری خیلی برایمان راحت باشد و انجامش ملکه شده باشد، میگوییم فلان کار عین آبخوردن است. اما در عملگرایی مشکل بیشتر بهخاطر نداستن تکنیکهای برنامهریزی و نداشتن منتور مناسب پیش میآید. حالا قرار است در وبینار، هم تکنیک یاد بگیریم و هم خودمان منتور خودمان بشویم. با این مقدمه به نظرم رسید حالا که قرار است با یادگیری چند تکنیک تازه برنامهریزی را برای خودمان راحت و ممکن کنیم کمکم شاید برایمان بشود عین آبخوردن. معمولن هم اشکال کار از نداستن است پس به این عنوان رسیدیم: «عملگرایی مثل آب خوردن»
باده علوی اینروزها مشغول ضبط یک دورهی جامع برنامهریزی و عملگراییست. میارزد که برای موفقیتتان روی تکنیکهایش سرمایهگذاری کنید.
چقدر عالی بیصبرانه منتظر این وبینار هستم